• BIST 102.258
  • Altın 190,134
  • Dolar 4,5836
  • Euro 5,3954
  • İstanbul 20 °C
  • Ankara 21 °C
  • Yozgat 16 °C
  • İzmir 29 °C
  • Adana 26 °C
  • Bursa 22 °C

ADIMIZ TÜRK MİLLETİ, İFTİHARIMIZ TÜRKİYE CUMHURİYETİ’DİR

ADIMIZ TÜRK MİLLETİ, İFTİHARIMIZ TÜRKİYE CUMHURİYETİ’DİR
Partisinin Grup Toplantısında konuşan Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) Genel Başkanı Devlet Bahçeli; terör, Paris toplantısı ve gündemdeki diğer konular...

Partisinin Grup Toplantısında konuşan Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) Genel Başkanı Devlet Bahçeli; terör, Paris toplantısı ve gündemdeki diğer konular ile ilgili değerlendirmelerde bulundu.

Davutoğlu'nun Paris toplantısına katılarak İsrail Başbakanı ile aynı safta yürümesini eleştiren Bahçeli, Türkiye'de teröristlerle dayanışma içinde olan hükümetin Paris'te teröre karşı yürümesinin samimi olmadığını söyledi. Bahçeli ayrıca dünyanın Müslüman ülkelerdeki terör faaliyetlerine ve ölümlere duyarsız olduğunu vurgulayarak, " 17 kişi için yollara düşen ülke ve kuruluşlardan Nijerya'daki 2 bin kişiyi ağzına alan olmuş mudur? Bu olaya fransız kalanlar Paris'te ne kadar samimidir? Mukayese etmek istemezdim ama, 2 bin mi çoktur, 17 mi fazladır?" dedi.

Bahçeli'nin konuşmasından satır başları:

TÜRKİYE'NİN ÇÖZÜLEMEYECEK BİR  SORUNU YOKTUR Geçtiğimiz hafta sonu partimizin Merkez Yönetim Kurulu Üyeleri ile Milletvekilleri Ortak Toplantısı’nı Kayseri ilimizde gerçekleştirdik. Bu toplantımızda, gerek Türkiye’nin, gerekse de dünyanın sıcak gündemiyle ilgili çok yönlü görüş ve yaklaşımlar sergilenmiştir. Milliyetçi Hareket Partisi iç ve dış meselelerin farkında ve bilincindedir. Bize göre, Türkiye’nin çözülemeyecek bir sorunu yoktur. Bize göre, milletimizin artan ve yoğunlaşan şikâyetleri makûs bir talih olarak görülmemelidir. Milli ve güçlü bir iktidarla her problemin üstesinden gelinecektir. Cesur ve milliyetçi bir siyasi iradeyle her zorluk aşılacak, her engel geçilecektir. 7 Haziran 2015 tarihinde yapılacak 25. Dönem Milletvekilliği Genel Seçimi Türkiye için bir kurtuluş fırsatıdır. Kim nasıl çarpıtırsa çarpıtsın, Milliyetçi Hareket Partisi iktidar yolunda, iktidar amacındadır. Milliyetçi Hareket Partisi zafer yolculuğunda, kutlu bir başarı peşindedir. Kendimize güveniyor, milletimize inanıyoruz. Dünümüzü biliyor, geleceği planlıyoruz. Bizim projelerimiz, tekliflerimiz, yapacaklarımız, donanımız, liyakat sahibi kadrolarımız, tarih ve coğrafyayı kuşatan, maziyle atiyi buluşturan derin bir vizyonumuz, bir siyaset felsefemiz vardır. Bilmeyen varsa söyleyeyim: Adımız Türk milleti, iftiharımız Türkiye Cumhuriyeti’dir. Kaynağımız kültür, kaderimiz ilelebet var olmaktır. HIRSIZDAN, HAİNDEN KURTULMANIN YOLU MHP İKTİDARIDIR Hırsızdan, hainden, rüşvetçiden, ihale mafyasından, haksızlık yapandan, kalpazandan, kara paracıdan, kaçakçıdan, suç örgütlerinden, 17-25 Aralık faillerinden rahatsızlık duyuluyorsa, MHP vardır, yetki ve inisiyatif almak için hazır beklemektedir. 7 Haziran 7 bela AKP’den, yedikçe yiyen, yedikçe azan karanlık yüzlerden kurtulma günü olacaktır. AKP istilasının bitmesi ve bu kara dönemin kapanması için takdir ve tensip büyük Türk milletindedir. Vurguncunun belini Türk milleti kıracaktır. İşbirlikçinin defterini Türk milleti dürecektir. Yemin ettik, Türkiye’nin yüzünü ağartacak, yükünü kaldıracağız.   YOKSULLUK MİLLETİMİZİN SIRDINDA BİR KAMBURDUR Ülkemizin mahkûm olduğu sorun alanlarından birisi terör ve bölücülük meselesi ise, diğeri sosyal ve ekonomik merkezli açmazlardır. Nüfusumuzun yarıya yakını yoksulluk tehdidiyle mücadele etmektedir. Milyonlarca insanımızın yakacak kömürü, yiyecek katığı, giyecek kazağı, dolacak kazanı yoktur. Her devirde işini gören, her döneme harfiyen uyan kaymak tabaka dışında, hayatından memnun olan da yoktur. Adaleti; herkese layık olduğunu vermek, herkesin hakkına saygı göstermek olarak tanımlarsak, adaletsizliğin de anormallik olduğunu itiraf etmemiz kaçınılmazdır. Eğer adalet yok olur veya zaafa uğrarsa, tıpkı şimdilerde olduğu gibi, her neviden hak ve eşitlik duygusu silinmeye yüz tutacaktır. Yoksulluk, milletimizin sırtında bir kamburdur. Sefaletin kamçı sesi milyonlarca haneden işitilmektedir. İşsizlik kasırgası, yetersiz beslenme, yetersiz gelir, yetersiz sosyal ve ekonomik imkânlar birliğimizi, sosyal düzenimizi kemirmektedir. Türkiye’yi rantiyeye, rüşvet ve yolsuzluk çiftliğine çevirenler, bugünkü karanlık ve yürek yaralayan ağır ekonomik tablonun yegâne sorumlusudur. BAŞBAKAN SORUN ÇÖZMEKTEN ACİZDİR Başbakan ve Hükümeti milletimizin ihtiyaçlarını karşılama konusunda başarısız, eksik ve gediklerini giderme noktasında acizdir. Türkiye yoksulluğun işgaliyle nefes alamaz haldeyken, Davutoğlu’nun geçen hafta açıkladığı “Ailenin ve Dinamik Nüfus Yapısının Korunması Programı” pansuman tedavi olup hiçbir yaraya kalıcı deva olmayacaktır. Başbakan, Türkiye'de, “sadece geçen sene 1 milyon 300 bin, 2009'dan bu yana yaklaşık 6 milyon istihdam oluşturduk” iddiasındadır. Peki sayıları 5,5 milyonu aşan işsizimizin, her dört gencimizden birisinin işsiz kalmasının izahı nasıl yapılacaktır? Davutoğlu işi kime bulmuş, kimleri işe sokmuştur? Torpilli akrabalar, hatırlı yandaşlar, imtiyazlı partililer, sınav yolsuzluklarıyla işe yerleşenler dışında işi kim kaybetmiştir de bulacaktır? Başbakan istihdam konusunda mucizevî atılımlar yaptıklarını söylemektedir. İşsizlik oranındaki önlenemez artışın sebebi olarak da kadınların işgücüne katılımını göstermiştir. ÇOK ÇOCUĞA TEŞVİK Doğan ve doğması beklenen her evladımızın güvenli, sağlıklı, dengeli bir toplumsal yapıya gözlerini açması siyasi iktidarın da asli görevleri arasındadır. Her anneye doğum yaptığı anda ilk çocukta 300, ikinci çocukta 400, üçüncü çocukta 600 liranın yardım şeklinde verilmesi olumlu olsa da, yeterli değildir. Burada bile eşitsizlik ve adaletsizlik vardır. Üç çocuğu teşvik etmek maksadıyla vereceği parayı aşama aşama artıran rüşvetçi zihniyete diyorum ki, hiçbir yavrumuzun değeri parayla, pulla ölçülemeyecektir. Şunu da söylemek isterim ki, doğan çocukların yetişmesi, milli ve manevi ahlakla büyümesi, eğitim alması, iş bulması ve milletine yararlı birer fert olması en az yardım kadar mühimdir. Davutoğlu’nun seçim yatırımı, seçim hamlesi olan basit ve günübirlik tedbirlerinin kalıcı ve uzun vadeli bir sonuç vermesi çok zordur. Babalarına iş vermeyen bir iktidarın, doğar doğmaz çocuklara para vermesi inandırıcı ve samimi değildir. Kadınları sadece doğuma ve çocuğa endeksleyen körleşmiş ve kısırlaşmış bir yaklaşımın kabulü de imkânsızdır. AKP sandık görülünce ne yapacağını şaşırmıştır. Bugün toplumun her kesimi bunalımdadır. EMEKLİNİN HALİ İÇLER ACISIDIR Emekli aylıklarına yapılan komik zamlar bir öğün yemek bedelini dahi karşılamamaktadır. İşçi, memur, esnaf, çiftçi, sanayici itilmiş, dışlanmıştır. Parti olarak bu adaletsiz manzarayı, sosyal ve ekonomik ilkelliği asla kabul etmiyor, asla onaylamıyoruz. İktidarımızda hiç kimse aldığı yardımlardan mahrum olmayacak, bilakis insanca yaşamak için gerekli seviyelere çıkarılacaktır. 1,2 milyon insanımızın aldığı yaşlılık ve engelli aylığı mutlaka iyileştirilecektir. Muhtaç asker ailelerine yardım programı çerçevesinde 96 bin asker ailesinin yüzü gülecek, elleri para görecektir. Gelir seviyesi brüt asgari ücretin üçte birinden az olan sayıları 9 milyonu geçen kardeşlerimizin hakkını ve hukukunu savunmak bize nasip olacaktır. Asgari ücretle açlık sınırında olanların yanında biz duracağız. Eşi vefat eden yüzbinlerce hanım kardeşimizin, sosyal yardım kartı alan 1,7 milyon vatandaşımızın elinden tutacağız, onları muhannete muhtaç etmeyeceğiz. Hiç kimse kömüründen, yağından, unundan, tuzundan, bulgurundan, makarnasından alı konulmayacaktır. Adil bölüşüm, ahlaki paylaşım her insanımızı kavrayacaktır. Arttığı söylenen milli gelir, 10 bin doları geçtiği sürekli vurgulanan kişi başına düşen gelir hak sahiplerini mutlaka bulacaktır. Milliyetçi Hareket Partisi, sosyal devlet ilkesini tamamen harekete geçirecek, hiçbir vatandaşımızı aç ve açıkta bırakmayacaktır. Bize kaynağı nereden bulacaksınız diye soranlar da merak buyurmasınlar; rüşvet ve yolsuzluk damarını kesersek, hırsızın ve uğursuzun elinden devlet hazinesini alırsak, 77 milyona yetecek ekonomik kalkınma ve zenginleşmeyi sağlayacağımızı açık açık ilan ediyorum.   ULUSLARARASI TOPLUM TERÖR KONUSUNDA AYRIMCILIK YAPMAKTADIR 7 Ocak günü, Fransa’da meydana gelen terörist saldırılar, terörü yeniden dünyanın gündemine taşımıştır. Kimden gelirse gelsin terör faaliyetleri utanç verici bir eylem, insanlık dışı bir eğilim, aşağılık ve iğrenç bir yöntemdir. Çağımızın terörle anılması, terörün tesirinde kalması, asimetrik girdaba hapsolması insani kazanımlar adına gerileme ve üzüntü vericidir. Bu terör eylemine kurban giden 17 kişi taraflı tarafsız herkes tarafından sahiplenilmiş, teröristler şiddetle telin edilmiştir. İnandığımız bir şey varsa o da şudur: Hiçbir gerekçe, hiçbir gaye sivil ve masum insanların hunharca öldürülmesini haklı ve meşru çıkaramayacaktır. Terör insanın varlığını ve yaşama hakkını vahşice ortadan kaldırma eylemidir. Bu nedenle dünyanın her tarafında kendilerini nasıl göstermeye çalışırlarsa çalışsınlar teröristler katildir, kan döken insanlık artıklarıdır. Terör bir insanlık ayıbıdır ve yine insan suretinde gezenlerin kendi türüne karşı yönelttiği en ahlaksız, en acımasız saldırı biçimidir. Fransa’daki terör dehşetine karşı insanlığın ortak tepki göstermesi ve bu ülkede yüzbinlerin teröre karşı cephe alması uluslararası toplumun bilinçlenmesi için son derece yararlı olacaktır. Eğer bir toplumda, hatta uluslararası alanda, teröristi "siyasi mücadele" yürüten birisi olarak görme eğilimi varsa, bu durum hastalıklı, marazi tiplerin teröre yönelmelerini sağlayacaktır. Bu da, bir nevi terörü teşvik ederek ödüllendirmek ve taltif etmek anlamına gelmektedir. Bugüne kadar değişik terör hareketleri karşısında takınılmış olunan tavır, genellikle teröristleri cesaretlendiren bir yönde cereyan etmiştir. Şu da var ki, kan sadece Paris’te akmamıştır. Ölümler sadece Paris’te yaşanmamıştır. Teröristler sadece Avrupa’da boy göstermemiştir. Türkiye on yıllardır terörün acı ve kahredici yüzüyle boğuşmaktadır. Ortadoğu, teröristlerin üreme bölgesi, küresel jeopolitik ve jeostratejik planlara müzahir şekilde kullanılan kaos coğrafyasıdır. Komşu ülkelerde hangi taşı kaldırsak altından ya bir tarihi hesap, ya bir paylaşım kavgası ya da etnik ve mezhep gerilimi üzerine tuzaklanmış anlaşmazlık hali çıkmaktadır. Böylesi bir belirsizlik ikliminde, böylesi sisli ve sinsi ortamda kimi zaman selefi, kimi zaman bölücü, kimi zaman farklı nitelikteki terör örgütleri yaşama imkânı bulmuşlardır. Bugüne kadar terör imalatçısı ülkeler, terör baronu çevreler özellikle Türk-İslam dünyasına maşaları aracılığıyla ölüm yağdırmış, ölüm saçmıştır. Fransa’da katledilen 17 kişiye elbette üzülelim, elbette bu acıyı paylaşalım. Zira insani vecibe ve ödevler bunu şart koşmaktadır. Ama aynı duyarlılığı, aynı vicdani tutumu; Avrupalı liderlerden, Avrupa halklarından Kerkük için beklemek, Musul için istemek, Gazze, Şam, Bağdat, Trablus, Sana, Mogadişu için talep etmek de en doğal hakkımızdır. 7 Ocak’ta Fransa’da vuku bulan kanlı döngüye karşı 11 Ocak’ta Paris Cumhuriyet Meydanı’nda toplanan başta birçok ülke ve devlet başkanıyla birlikte insanlık, benzer hassasiyeti Türk ve Müslüman için de sergileyebilecek erdemi gösterebilmelidir. Bakınız 8 Ocak’ta, Nijerya’nın kuzeydoğusunda yer alan Baga Kasabası’nda Boko Haram militanları, lütfen dikkat ediniz, yaklaşık 2 bin kişiyi acımasızca öldürmüştür. Şimdi sorarım sizlere, 17 kişi için yollara düşen, dünyayı ayağa kaldıran ülke ve kuruluşlardan, Nijerya’daki 2 bin kişiyi ağzına alan olmuş mudur? Nijerya’ya Fransız kalanlar, Paris’te ne kadar samimidir? Mukayese etmek istemezdim ama, 2 bin mi çoktur, 17 mi fazladır? Yıllardır Kerkük’te bombalar patladı, Türkmenler soykırıma tâbi tutuldu, suikastlar düzenlendi, Türkmeneli ölüm parantezine alındı. Bir günde yüzlerce soydaşımızı kaybettik. Ne var ki uluslararası toplumun hatırına toplanıp yürümek hiç gelmedi. Yıllardır Müslümanlar katledildi, kadınlara, kızlara tecavüz edildi, insani değerler mezara girdi. Ne var ki, bırakınız kortej halinde yürümeyi, tepki gösterene bile çok az rastlandı. Kabil ağladı, Kahire hüzünlendi, Trablus kederlendi, Doğu Türkistan heder oldu, Bosna düştü; şu vicdansızlığa bakınız ki, kimseler dönüp bakmadığı gibi gündemine bile almadı. Fransa ki, düne kadar Türk milletine namlu çevirmiş eli ve vicdanı kanlıları en üst düzeyde kucakladı, bir dediğini iki etmedi. Karakollarımız basılıp Mehmetçikler toprağa düşerken, caniler Avrupa’nın değişik ülkelerinde kurulan cinayet sofralarında tıka basa doyuruluyorlardı. Ve nihayetinde ‘birkaç Mehmetçik öldü diye Meclis toplanmaz’ diyen sefil zihniyet, 17 kişi için koştura koştura soluğu Fransa’da almış, Fransa’da kuyruğa girmiştir. İSRAİL BAŞBAKANIYLA YAN YANA YÜRÜMEK SAMİMİYETSİZLİKTİR Ne tuhaftır ki, Başbakan Davutoğlu terörist devlet diye suçladığı İsrail’in Başbakanıyla birlikte Paris’te aynı safa girmiştir. Çelişkiye bakınız ki, bölücü terörle Türkiye’de masaya oturan, Kandil’in vagonu olan bir zihniyet Paris’te teröre karşı yürümüştür. Türkiye’yi teröristlerin geçiş güzergâhı haline getiren, hangi terör örgütüyle düşüp kalktığı artık belli olmayan iktidar Paris’te ortak tepkiye katılmıştır. Acaba Başbakan Davutoğlu, bu kafa ve vicdan bunalımını nasıl atlatacaktır? “Dünyanın neresinde olursa olsun, teröre karşı sesimizi yükseltmeye devam edeceğiz” diyen Başbakan’ın gerçekte sesini duyan, iradesini hisseden var mıdır? Başbakan terör tehdidinin büyük olduğundan yakınmaktadır. Kendisine günaydın demekten başka yapabileceğimiz şu an için bir şey yoktur. Biz yıllardır bu kapsamdaki tehlikeleri sıralıyorken, hayal görüyorsunuz, korkutuyorsunuz, vehim yapıyorsunuz, büyütüyorsunuz, şehit istismarına kalkışıyorsunuz diyen siyaset kirlenmişliği, bugün tehdidin büyüklüğünden şikâyetçidir. Oslo’daki pazarlıklarda görevli AKP’li memurlar, teröristlere, “Türkiye’nin her yerini bombayla doldurdunuz” derken tehdit olmuyor da, Paris’te mizah dergisi basılınca mı tehdit oluyor? Doğu ve güneydoğundan bayrağa sarılı naaşlar gelirken, caniler yol kontrolleri yapıp ehliyet ve ruhsat denetimine kadar işi götürmüşken, bir şey olmuyor da, Paris’te silahlar patlayınca mı mesele oluyor? 6-7 Ekim olaylarında 50’ye yakın insan ölürken, Cizre’de teröristler uzun namlulu silahlarla çatışıp devletin egemenlik haklarını dinamitlerken tehdit görülmüyor da Paris saldırısı mı tehdit olarak algılanıyor? Türkiye’de uyuyan terör hücrelerinin aktif hale gelmesi, AVM’lere, sivil hedeflere, askeri ve emniyet güçlerine saldırı planları önemsenmiyor da, sıra Paris’e gelince mi akıllar başa geliyor? Başbakan Davutoğlu nerede yaşamaktadır, kendisini hangi ülkenin Başbakanı sanmaktadır? Başbakan teröre karşı ilkesel tutumdan, bunu da dünyanın her yerinde tekrar etmekten bahsetmektedir. Hakikaten bu ilkesel tutumu çok merak ediyor, neleri içerdiğini, hangi değerlerle kesiştiğini sorguluyoruz. İmralı canisine teslim olmak ilkesel bir tutum mudur? Etnik ve mezhep temelli ayrımcılığı provoke etmek ilkesel bir tutum mu, iffetsiz bir tarz mıdır? Türkiye’ye tuzak kurmak, millete ve vatana ihanet etmek ilkesel mi, ilkesizlik midir? Davutoğlu ve saraylarda medya ayarlaması yapan, Türk milletini uçuruma sürükleyen 17-25 Erdoğan ilkeden, ilkeli olmaktan ne anlamaktadır? Meclis Soruşturma Komisyonu’nda rüşvetçileri kurtarma ilke ve edeple, şüphe oluşmadı diyerek akla ve hukuka ihanet edenleri pışpışlamak ilke ve hayâyla nasıl bağdaşacaktır? Artık kabul etmeliyiz ki, iktidar teröre karşı tüm kozlarını kaybetmiş, yolsuzluk çetelerine karşı tüm mevzilerini boşaltmış, dört bir yandan sarılmıştır. Başbakan Paris yollarına düşmeden evvel, yürüyüşe bizzat katılarak, teröre karşı dayanışma ilkesini bir kez daha göstereceklerini vurgulamıştı. Ülkemizde teröre danışan, teröre dayanan, teröristlerle dayanışma içinde olan Davutoğlu’nun Paris’te farklı bir maske takarak yürüyüşe çıkması kızarmayan yüzün eseridir. Türkiye’nin şerefli ismini terör örgütleriyle yan yana getiren, Türk milletinin tarihi haklarını lekeleyen bugünkü iktidardan kanun ve mahşeri vicdan huzurunda hesap soracak, yaşanan rezillikleri kimsenin yanına bırakmayacağız.   TÜRKİYE TERÖRE AĞIR BEDELLE ÖDEMİŞTİR Fransa’da vuku bulan trajedi, bir taraftan terörizmle mücadele ederken, diğer taraftan batı ülkelerinin bir özeleştiri yapması, çifte standartlardan kaçınması bakımından bir dönüm noktası olmalıdır. Bilinen bir gerçeği tekrar edersek, dünyada terörden en fazla zarar gören, teröre en ağır bedeli ödeyen ülkelerin başında Türkiye gelmektedir. Geride kalan yıllarda ülkemizin terör kuşağına alınmasında, uluslararası siyaset sahnesinde yalnız bırakma ve tarihi hesapları görme kurnazlıkları vardır. Bu marazi anlayış, terör hangi ülkede ortaya çıkarsa çıksın, tahrip ettiği temel hedefin insan ve insanlık onuru olduğunu göz ardı etmiştir. İnsanlığın bugünü ve yarını için, yaşanılan büyük acılardan dersler çıkarmak çok önemlidir. Uluslararası toplum, bu olaylardan elde ettiği tecrübe ve değerlendirmelerini daha güzel bir dünya için kullanabilmeyi başarabilirse, acılar hafifleyecek, unutulmasa da teselli bulunabilecektir. Bilinsin ki, siyasi mücadele ve araçları, şiddet ve şiddet yöntemlerinden tamamen farklıdır. Bu bakımdan terör, bir siyasi faaliyet değil; meşruiyeti olmayan, ahlaki değer taşımayan, vicdan tanımayan bir ölüm makinesidir. Terör, dünya çapında bir tehdit ve insan canına, insan hafızasına, insani değerlere yönelmiş yok etme eylemidir. Bu nedenle teröre karşı uluslararası müeyyidesi olan siyasi, hukuki ve pratik eylem zemini oluşturmak bir zorunluluktur. Artık terörizmle ilgili kavram ve yöntemler netleştirilmeli, çok zayıf durumdaki uluslararası işbirliği ağı güçlendirilmelidir. Fransa halkına yönelik insanlık dışı saldırıyla birlikte medeniyetler ya da dinler çatışması senaryolarının da, tekrar çok hızlı bir biçimde ve düşüncesizce tedavüle sokulduğu görülmektedir. Bu, her şeyden önce beşeriyetin varlığına yönelik bir tehdittir ve gerçeklerle hiçbir ilgisi yoktur. Ayrıca, terörü bir yöntem olarak kullananların, barış, hoşgörü ve yardımlaşma dini olan İslamla ilişkilendirmeleri, teröristlerin Müslüman toplumları temsil ettiği iddiasını dile getirmeleri çok sakat ve çarpık bir anlayıştır. Avrupa ülkelerinde kaygı verici düzeylere tırmanan ırkçılık ve İslamofobi kültürlerin tanışmasına ve bir arada yaşamasına başlıca engeldir. Bütün ülkeler böylesi bir tarihî ve siyasi hataya düşmekten şiddetle kaçınmalıdır. Müslüman’ın teröristi olmaz, teröristin dini, milliyeti, mezhebi, kimliği, cinsiyeti, fikriyatı olmaz, olamayacaktır. Küresel vicdan, küresel adalet, küresel hoşgörü, küresel işbirliği tesis edilmez ve nefes alamazsa, insanlık adı konulmamış bir dünya savaşının içine yuvarlanacaktır. Bilinmelidir ki, İslam’ın gerçek mesajları idrak edildiği, barış ve kardeşliğin evrensel ilkeleri benimsendiği anda ortalık sütliman olacaktır. Emperyalizmin bitmek bilmeyen oyunlarını Türk-İslam alemi püskürttüğü taktirde cepheleşmeler son bulacak, ahlaki ve adaletli yönetimler milyarlarca insanın iradesiyle tesis edilecektir. Petrolün önüne erdem, gazın ilerisine ahlak, sömürünün yerine adaletli paylaşım geçmedikten sonra kurtuluş çok uzaktadır. Halepli bir anne gülümseyerek çocuğunu uyandırdığı gün, Gazzeli bir baba neşe ve rahatlık içinde evladını parklarda gezdirdiği gün, Bağdatlı, Kerküklü, Trabluslu, Sanalı bir dede huzur içinde torununun başını okşadığı gün her şey bambaşka olacaktır. Afrikalı bir anne, çocuğuna tabaktaki yemek bitecek diye çıkıştığında dünya umuda kanatlanacak, eli silahlı teröristler tamamen dışlandığı zaman yeryüzü huzur ve esenlik dolu bir sabaha kalkacaktır.    

  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren ve imla kuralları ile
    yazılmamış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Ülkücü Medya | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.