• BIST 94.082
  • Altın 189,916
  • Dolar 4,7932
  • Euro 5,6125
  • İstanbul 25 °C
  • Ankara 18 °C
  • Yozgat 15 °C
  • İzmir 27 °C
  • Adana 27 °C
  • Bursa 21 °C

Büyük Suikast'ın Tetikçisi Özal mıydı?

Büyük Suikast'ın Tetikçisi Özal mıydı?
Yeni neslin Özal’ı anlayabilmesi oldukça zor…Karanlık yıllar olarak ekranlarda sıkça dile getirilen 90’lı yıllar, özellikle de 1992 ve de Özal’ın...

Yeni neslin Özal’ı anlayabilmesi oldukça zor…

Karanlık yıllar olarak ekranlarda sıkça dile getirilen 90’lı yıllar, özellikle de 1992 ve de Özal’ın ölüm yılı olan 1993’ü yaşamayanlar için gerçekten zor.

Ekranlarda sıkça dile getirilen bu yıllar, belli bir siyasi görüş temelinde sunulduğu için gerçekten çok uzak. Sorunu anlatan kitaplar ya biat kültüründe yazılmış bir övgü serisi ya da komplo teorileriyle şekillenmiş bir yazı dizisi gibi sunulduğu için akıl karıştırıcı...

Peki ya gerçek?

Bu karanlık yılların ardındaki gerçeğe ulaşıp da bunu kamuoyuna duyurmaya çalışan kaç kişi var; bir elin parmaklarından az.

Hal böyle olunca, yeni nesil günümüzde ‘Kürt Sorunu’ olarak algılatılmak istenilen meselenin ardındakileri göremiyor. Göremeyince, kendisine verilenlerin kör ışığında karanlık yılları aydınlatamıyor. Sonuç; sonunu göremediği bir akıntıya kapılıp sürükleniyor…

1975, Barzani ve Talabani’nin Irak’tan kaçıp İran ve Türkiye’de karargah kurduğu, adı PKK olan bir silahlı yapıyı şekillendirdiği ve gerilla tipi örgütlediği yıldır.

1980’de başlayan İran- Irak savaşı sekiz yıl sürmüş, her ikisinin de ekonomik ve insan kaynaklarını tüketmiştir. Ama bu arada, 1982’de, Barzani yedi yıl önce şekillendirdiği ve örgütlediği adı PKK olan yapıya topraklarını açmış, eğitim ve barınma olanakları sağlamıştır. Aynı zamanda İran’dan sağladığı destekle Saddam güçlerine karşı gerilla mücadelesi sürdürmüştür.

PKK örgütü Barzani’nin bu desteğiyle, 15 Ağustos 1984’te, Eruh ve Şemdinli ilçelerine saldırma cüretini kendinde bulmuştur.

O yılların nesli gözlerini kapatıp düşündüğünde, Özal’dan şu ünlü deyişi akla geliyor;’Üç buçuk eşkıya bunlar!’   Özal’ın ‘üç buçuk eşkıya’ sözüyle ifade çalıştığı, 15 Ağustos 1984’te, Irak/Barzani bölgesinden gelerek Şemdinli ve Eruh ilçelerimize saldıran işte bu PKK’dır.

PKK, Eşkıyaydı ancak üç buçuk değildi…

1988, Irak Devlet Başkanı Saddam’ın, kuzeydeki Halepçe’de, Kürtlere karşı kimyasal silah kullandığı yıldır. Beş binden fazla insan yaşamını yitirmişti orada.

Aynı yıl 500.000’den fazla peşmerge Türkiye’nin kapılarına dayanmıştı.   Bu kimyasal silahları Saddam’a satan Batılı ülkeler bir kenara çekilirken, yaşanan bu insanlık dramında Türkiye’den başka hiçbir ülke öne çıkmamış, buna karşın Özal’ın izlediği siyaset sonucu bu durum, ‘başta Türkiye olmak üzere Ortadoğu’da bir Kürt Sorunu var’ şekliyle dünya kamuoyuna yansıtılmıştı.  Ve derken Kuveyt…

Sadece Saddam savaş yorgunu değil, ülkesi de İran-Irak savaşının ekonomik yorgunuydu; maliye kasaları boşalmıştı.

Saddam ABD’den aldığı cüretle bu kez Kuveyt’e savaş açmış, ama aynı ABD Kuveyt’in işgalini gerekçe gösterip karşı harekatı başlatmıştı; Ortadoğu şekillendiriliyordu.   Birinci Körfez Savaşı dediğimiz işte budur. …

Özal’ın ünlü ‘Bir koyup üç alacağız!’ deyişi işte bu süreçle ilgilidir.   Özal bu deyişiyle, 1991 Körfez Savaşı’ndaki Türkiye’nin izleyeceği siyaseti tanımlamaya çalışmıştı. Bu siyaset izlendi ama Özal’ın deyişinin aksine Türkiye çok koydu… Peki ya sonuç?

Özal kısa boylu, şişmandı. Tonton bir görünüşü vardı. Bu sevimli görünüşüyle ekranlara çıktığında, ‘Baba Buş’la her gün telefonla görüşüyorum’ derdi. Baba Buş dediği, o yılların ABD Başkanı’ydı. Ardından eklerdi; ‘Çekiç Gücü ben çağırdım!’

Çekiç Güç dediği, işte bu 1991 Körfez Savaşı’nda Irak/Saddam’a karşı kullanılan ve ABD’nin başı çektiği çok uluslu güç idi.   Bu güç, önce Türkiye/Şırnak’ta, hemen ardından Irak kuzeyi Barzani bölgesinde konuşlandı, yine ünlü 36’ncı paralel kuzeyinde uçuş ve müdahale yasağının konulduğu bölgede. Bu gücü Özal çağırmıştı, doğru. Peki ya sonuçta ne olmuştu?

Günümüzde Özal’ı en çok çağrıştıran ‘barış ve kardeşlik’ ya da ‘analar artık ağlamasın’ deyişleriyle öne çıkarılan AKP siyasetine göre çözüm sürecidir. Ekranlarda sıkça duyulan sözler ‘Özal yaşasaydı’ diye başlamakta ve ‘yaşasaydı Kürt Sorunu’nu çözecekti’ sözleriyle vurgulanmaktadır.

Ve nihayetinde, ‘Özal bu sorunu çözmek istedi ama çözemeden öldürüldü’ şeklindeki teorilerle kamuoyunun aklı hepten karışmakta, karıştırılmaktadır.

Peki, Özal bir kahraman mıydı?   O yıllarda Türk Milleti ve devleti üzerinde oynanan oyunları halka anlatan önemli bir isim vardı; Uğur Mumcu…

O yıllarda ABD’nin bu savaş oyunlarını bilen ve önlemeye çalışan önemli bir askeri şahsiyet vardı; Orgeneral Eşref Bitlis…

Doğu’da yaşanan olayların iç yüzünü anlatacak olan bir Cem Ersever vardı…   Her üçü de hayatını kaybetti; her üçü de başladıkları işi bitiremeden aramızdan ayrıldı.   Sizce Özal’ın bu suikast, cinayet, ölüm olaylarında hiç mi sorumluluğu yoktu?

Başta sorduğumuz ‘Özal bir kahraman mıydı’ sorusuna ‘Özal Büyük Suikast’ın bir tetikçisi miydi’ sorusuna da eklerseniz, bu iki soru birbirinden çok ince bir çizgiyle ayrılır; kimin hangi yanda durduğunu görebilmek zordur.

Bu iki soru arasında önemli bir fark var; ilki, masum demokratik talepler zemininde siyasi Kürt hareketinin demokratik çözüme katkıda bulunmak amacıyla gösterilmiş olan safdilliktir.

Diğeri ise anayasa ile teminat altına alınmış olan ‘devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü’ tehdit eden bir siyasi projeye hizmet anlamındadır,   Buna nasıl karar vermeli; Özal iyi bir devlet adamı mıydı yani bir kahraman yoksa tetikçi miydi?

Erdal Sarızeybek   Kaynak: Yüzyılın Gizli Dosyası, BÜYÜK SUİKAST

  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren ve imla kuralları ile
    yazılmamış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Ülkücü Medya | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.