Bir baba düşünün, evladının al bayrağa sarılı tabutunun omuzlarda akışını izleyen. Bir anne düşünün, oğlunun ülkücülüğüyle gurur duyan. Bir devlet düşünün içi dışı hainlerle doldurulmuş. Bir millet düşünün düşünmeye takati kalmayan... Ve bir yiğit düşünün, gencecik bedenine şehadeti sığdıran... Kızıyorum reis, Fransa'da üç pkklı öldüğünde yayını kesen şanlı! Türk medyasına. Birileri için ortalığı velveleye verip söz konusu ülkücüler olduğunda hayvanlaşan hümanistlere kızıyorum. Müslüman Türk gencinin canı yandığında ortadan kaybolan sözde Müslümanlara, vatan evlatlarının şehadetine kulak tıkayan liberallere kızıyorum. Bir şiir yazasım geliyor sana Fırat reis, kelimeleri sana yakıştıramıyorum. Sana dair cümlelerin sonu gelmiyor. Düğümleniyor yüklemler, sıfatlar, özneler... Biliyor musun reis senin için dualar ediliyor, tekbirler getiriliyor. Ne kadar heybetli olduğunu konuşuyorduk mesela az önce, tanıdığımızdan değil reis, bildiğimizden... Yüreğimiz yanıyor reis, üzülme diye saklıyoruz. Gözyaşlarımızı içimize atarken yutkunamıyor, konuşamıyoruz. Bizi sağduyuya davet ediyorlar reis. Ne demekse sağ duyu! Biz bütün duyu organlarımızla sana ağlıyoruz. Yeminler ediyor, avazımız çıktığı kadar ismini haykırıyoruz. Sen rahat ol reis, selam söyle Önkuzu'ya, Başbuğ'a... Hakkını helal et reis, bizden yana helal olsun. Ve son olarak, erkekler ağlar mı reis? Sen hiç ağladın mı?   Uğur Bayram