Yüce dağ başından indiremedim,

Uçtu deli gönül konduramadım,

Bir elimde divit bir elimde kalem,

Şu yârin aklını kandıramadım.

Ne güzel söylemiş söyleyen halk aşığı…

Elimizden divit de kalem de düşmez Türkiye’miz için…

Haksızlığa elif gibi haykırdık; doğruları alkışladık her daim …

Yârimiz Türkiye…

Aşkımız aziz milletimiz…

Dün başka kulvarlarda karaladık satırları…

Ve şimdi de ÜLKÜCÜ MEDYA’dayız…

Bir dönemlik siyasi hayattan sonra elbet durmak olmazdı.

Hak bildiklerimiz ve doğru bildiklerimiz konularla hemhal olacağız.

Kim miyiz; 1972’de bu yana aşkla yaptığım gazetecilik mesleğine şimdilerde yazılarla devam eden ebedi Başkentimiz Ankara’da yaşayan bir çeriyiz işte…

Yazacağız doğruları…

Duyuracağız eğrileri…

Bu tanış olma başlangıcında kısaca birkaç konuya parmak basalım gelin birlikte…

* * *

Malumunuz, Cumhurbaşkanlığı’nın himayesinde, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Kurumu ile Türk Dil Kurumu tarafından, 2017 yılı “Dilimiz Kimliğimizdir” temasıyla “Türk Dili Yılı” olarak kutlana geliyor!

Ankara’mızda ve birçok kentte boy boy afişleri gördükçe hem seviniyorum, hem hayıflanıyorum.

Unutmayalım ki; Türk Dili, Orhun Abideleri ile başlayan kesintisiz yolculuğunda, 21. Yüzyılın ilk çeyreğine kadar ulaştırmayı başarmış büyük bir kültür ve medeniyet dili.

Ama ne yazık ki; Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün “Ülkesini, yüksek istiklalini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır’ şeklindeki uyarıcı ifadesine hep birlikte sırtımızı dönmüşüz!

Uydurukçular cirit atmış yıllarca… Şimdilerde ise “Tek dil Türkçe” diyemeyenler "Dilimiz kimliğimizdir" sloganları atıyor!

Öyleyse sizin adınıza yetkililere soralım:

Mademki dil, kimliktir, neden tek dil Türkçe diyemiyoruz?

Biliyorum ki; Türk milletinin umut ufku olmak, Türkiye’nin ve Türklüğün cesur ve sevdalı yüreği olmak bunu gerektiriyor.

Yeni bir yazıda buluşmak ve dertleşmek ümidiyle…